Vanaf 25 juli 2009 moeten eigenaren van onroerend goed zich wenden tot een gecertificeerd bureau voor het afgeven van een energielabel, zoals voorgeschreven in het ministerieel decreet van 26 juni 2009. Uitgangspunt is het stimuleren van energiebesparing in huizen en het verminderen van uitstoot van CO2. In dit systeem van certificering is het verplicht om naar alle installaties te kijken ongeacht hun vermogen. Deze autocertificering moet plaatsvinden voor 31 januari 2010.

De certificering is verplicht in heel Italië, maar tot nu toe hoeft het energielabel alleen in Lombardije bij de notariële akte bijgevoegd te worden. In deze Italiaanse regio betaalt de eigenaar een boete tussen de 5000 en 20000 euro indien dit niet is gebeurd.

Tijdens het koopproces kunnen koper en verkoper onderling tot overeenstemming komen met betrekking tot het energielabel. Om problemen te voorkomen adviseert de Italiaanse Orde van Notarissen om dit tijdens de rogito (passeren van de koopakte) vast te leggen.

Het energielabel is vooralsnog alleen verplicht bij de verkoop van nieuwe huizen, volledige restauraties en bij aanvragen voor belastingaftrek van 55%. Het label heeft een geldigheidsduur van 10 jaar. Er hoeft geen energielabel aangevraagd te worden bij de verkoop van onroerend goed met een oppervlakte tot 1000 vierkante meter als de verkoper verklaart dat het pand zich in klasse G (minst energiezuinig) bevindt en de energiekosten dus niet zijn zoals in klasse A.

Er zijn op dit moment slechts drie regio's, Lombardia, Liguria en Emilia Romagna en de autonome provincie Bolzano die vastomlijnde regels hebben beschreven. Voor diegenen die een huis willen kopen in Le Marche is het hoe dan ook raadzaam om bij de aankoop van onroerend goed aan te dringen op een energielabel. Voor eigenaren die hun huis in Le Marche willen verkopen geldt hetzelfde.